Picasso Pablo
Urodził się w 1881 w Maladze (Hiszpania). Jeden z najbardziej interesujących współczesnych malarzy i rzeźbiarzy. Zmarł w 1973 r. w wieku 91 lat. Pablo Picasso przejawiał niezwykły talent już jako dziecko. Podobno jego pierwsze wypowiedziane słowo brzmiało Idpiz (po hiszpańsku „ołówek"), a rysować nauczył się wcześniej niż mówić. Gdy miał 11 lat, rysował i wypełniał tekstami własne pisemka artystyczne. Nie znosił szkoły i nigdy nie nauczył się dobrze pisać, podobno nie był nawet pewny porządku alfabetu. Z matematyką radził sobie nie lepiej. Kochał przede wszystkim sztukę, a zwłaszcza malarstwo. Pablo często pomagał ojcu - malarzowi i nauczycielowi sztuki. Pewnego dnia ojciec zostawił mu do skończenia obrazek z gołębiami. Gdy wrócił, zobaczył dzieło tak zadziwiająco pełne życia, że oddał synowi swoją paletę i pędzle, postanawiając nigdy więcej nie malować. Chłopiec miał wówczas 13 lat. Picasso był niezwykłą indywidualnością. Zawsze malował na swój własny sposób, nie licząc się ze zdaniem tych, którzy chcieli, żeby pozostał malarzem tradycyjnym. Początkowo żył w nędzy, ale mimo to śmiało podążał wytyczoną drogą, ciężko pracując, z ogromną dyscypliną i odwagą. W miarę jak jego niezwykły talent się rozwijał, systematycznie łamał zasady i tradycje malarskie. Często szokował ludzi swymi dziwnymi i pełnymi ekspresji obrazami. Nie starał się kopiować rzeczywistości, lecz tworzył formy nowe, w inny, świeży sposób postrzegając świat. Styl Picassa całe życie się zmieniał (okres „błękitny", „różowy", prekubizm, kubizm). Był on jednym z najwszechstronniejszych twórców XX w. Wykonywał rysunki, kolaże, ryciny, dekoracje teatralne, rzeźby i ceramikę. Najbardziej chyba jednak znane są jego kubistyczne obrazy, zmuszające widza do myślenia o kształtach i strukturze rzeczy.
Marco Polo
W XIII w. Kitaj, jak nazywano wówczas Chiny, był krajem owianym legendą i nie znanym Europejczykom. Osiemnastoletni Marco Polo czuł się więc uszczęśliwiony, gdy jego ojciec Niccolo oraz wuj Matteo zaproponowali mu wyprawę do Chanbałyku (Pekinu), na dwór chana Kubilaja. Bracia byli już tam jako pierwsi Europejczycy i chan zaprosił ich ponownie. Trzej kupcy wyruszyli w 1271 r. Popłynęli statkiem do śródziemnomorskich wybrzeży dzisiejszej Turcji, a dalszą podróż odbyli lądem. Podążali południową odnogą Jedwabnego Szlaku, czyli drogą, którą kupcy z Chin regularnie dostarczali Europejczykom jedwab. Szlak ten prowadził na północ od Himalajów i przecinał pustynię Gobi. Cała podróż trwała cztery lata. Kubilaj przyjął swoich gości serdecznie. Ojciec i wuj Marca osiedli w Chanbałyku jako handlarze, Marco zaś, który łatwo uczył się języków, został urzędnikiem chana i dyplomatą, wysyłanym w misjach specjalnych, m.in. do Indii i na Cejlon. Zawsze miał oczy i uszy otwarte i donosił Kubilajowi o wszystkim, co widział i słyszał. Po 17 latach pobytu w Chinach bracia Polo zdecydowali się powrócić do Europy. Kubilaj początkowo się temu sprzeciwiał, ostatecznie jednak w 1292 r. zgodził się, ale pod warunkiem, że zaopiekują się mongolską księżniczką, którą postanowił wysłać jako żonę synowi swego bratanka, władcy Persji. Popłynęli więc morzem do Singapuru, na Cejlon, aż do Zatoki Perskiej, a po bezpiecznym odwiezieniu księżniczki wrócili do Wenecji. Był rok 1295. Powrócili po 24 latach, z fortuną w postaci klejnotów. Następne 30 lat życia Marco Polo spędził jako kupiec wenecki. Kiedyś T W średniowieczu Marco Polo był jednym z nielicznych Europejczyków, którzy dotarli do cesarstwa chińskiego. Książka, którą podyktował po powrocie, zawiera opisy krajów, które zwiedził, i przepychu dworu chana Kubilaja. podczas bitwy morskiej wzięli go do niewoli Genueńczycy. W więzieniu w Genui podyktował dzieje swoich podróży. Jest to nie tylko historia jego przygód, lecz także opis niemal zupełnie nieznanego wówczas imperium Kubilaja. Marco sportretował cesarza, opisał przepych jego otoczenia, wspaniałość Pałacu Letniego, oddał emocje polowań w okolicy Pekinu. W jego relacji znalazły się też fascynujące szczegóły z podróży po Chinach, m.in. dotyczące wizyty w Hangzhou -stolicy tego kraju przed najazdem mongolskim.

Ciekawe artykuły

Swiety Pawel

Święty Paweł miał pierwotnie na imię Saul, jak pierwszy król Izraela. Był Żydem, a zarazem obywatelem Rzymu. Odznaczał się takimi uzdolnieniami, że wysłano go do Jerozolimy, by się uczył na rabina (rabin to żydowski nauczyciel religii). Po ukrzyżowaniu Chrystusa stał się zaciekłym prześladowcą jego wyznawców. Według Biblii był on pośród tych, którzy ukamienowali pierwszego męczennika chrześcijańskiego - Stefana. Jego nawrócenie nastąpiło w drodze do Damaszku. Ujrzał wówczas oślepiające światło i usłyszał głos Jezusa, który pytał: „Saulu, Saulu, czemuż mnie prześladujesz?". Oślepiony na jakiś czas ową wielką jasnością, został zaprowadzony do Damaszku, a następnie przyjął tam chrzest. Odtąd zupełnie się odmienił. Spędził trzy lata na modlitwie i rozmyśla niach, a potem przystał do innych chrześcijan w Jerozolimie. Przybrawszy imię Paweł, został misjonarzem. Wędrując, nauczał nowej wiary w basenie Morza Śródziemnego: na Cyprze, w Azji Mniejszej (Turcji), w Atenach, Koryncie i Rzymie. Pisał także listy do wspólnot chrześcijańskich w tych miejscach, by pomóc im w zrozumieniu nowej religii i nauczyć postępowania zgodnego z naukami Jezusa. Listy te są częścią Nowego Testamentu. Życie...... Czytaj więcej >>

Reklama

apartamenty poznan, biuro rachunkowe poznań, pozycjonowanie poznan Nauka jazdy Bemowo